Nirwana Tuinfeest: van circle pits tot een vlammende doedelzak

Het compacte terrein zorgt ervoor dat je regelmatig dezelfde gezichten tegenkomt en makkelijk een praatje maakt. Zelfs het kleine museum over de geschiedenis van Nirwana zorgt voor gesprekken tussen bezoekers over eerdere edities.

Vrijdag: John Coffey breekt de tent af

De vrijdag begint met KINK Future Icon Hiqpy, die qua sound volgens hen sterk doet denken aan The Cranberries. Vooral de energie van de gitarist en bassist valt op. Daarna neemt Jett Rebel het over in de volle hitte en jamt hij er op los zoals we van hem gewend zijn. Wat een fijne comeback maakt hij deze zomer! 

Maar het absolute hoogtepunt van de dag is John Coffey. De tent loopt snel vol en verandert vervolgens in een aaneenschakeling van crowdsurfers en moshpits. Het meest opvallende moment: een circle pit die volgens frontman David Achter de Molen rond alle vier de palen van de tent moet komen. Het publiek gaat mee in het idee. “Jullie zijn beter publiek dan Sziget”, klinkt het vanaf het podium.

Zaterdag: Wooooodaaaaan Booooyyysss

Op zaterdag staan The Magazines en SONS, die allebei flink wat energie de tent in gooien. Bij SONS belandt de frontman zelfs midden in het publiek om iedereen mee te krijgen.

Dan het hoogtepunt van Senne: de Wodan Boys. Zoals we van ze gewend zijn: moshpits, niet een maar twee (!) wall of deaths en een bak aan energie waardoor het hele veld mee deed. Daarnaast nam de band ook nog even de tijd om de organisatie te bedanken voor het jarenlang ondersteunen van rockmuziek. 

Later op de dag volgen Circa Waves en The Kooks. Tijdens ‘T-Shirt Weather’ ontstaat opnieuw een grote circle pit, waarna The Kooks deze festivaldag afsluiten met een show die zowel gevoelig als uitbundig kan zijn. Om middernacht wordt bovendien het 50-jarige verhaal van Nirwana in een korte recap op het hoofdpodium verteld, gevolgd door een vuurwerkshow.

Zondag: van Arctic Monkeys tot vlammen uit een doedelzak

De zondag staat in het teken van tribute-acts. Scummy Men weet Isis en Senne te overtuigen met een opvallend goede ode aan Arctic Monkeys. Daarna gaat Bon Scotch volledig los met AC/DC covers. Het meest bizarre moment? Een doedelzak waar tijdens het spelen letterlijk vlammen uit komen.

Ook Korn Again zorgt voor grote moshpits en een wall of death. Musest sluit het weekend af met veel bekende tracks, al valt het ontbreken van ‘Hysteria’ op.

Na drie dagen blijft vooral het gevoel hangen dat Nirwana Tuinfeest zijn naam eer aandoet. Het is groot genoeg voor stevige rockshows en enorme moshpits, maar klein genoeg om dat persoonlijke, gezellige tuinfeestgevoel te behouden. Een mooie jubileumeditie. Op naar volgend jaar!